Ik wist het wel

Ik was gewaarschuwd. Door mezelf. Lees maar terug in blog 1: ermee beginnen is geen kunst. De vaart er in houden en regelmatig schrijven is veel lastiger. Want dan is tijd je grootste vijand.
Ik kan me regelmatig verbazen over het feit dat types hun blogs dagelijks – ja soms zelfs meerdere keren per dag – inzien en bijwerken. Dat is een dagtaak. Wellicht als je er echt je werk van maakt, dat je er dan zo vaak mee bezig kunt zijn. Zeker als het betaalt. Van die luxe blijf ik voorlopig verstoken. Ik zal het ernaast moeten blijven doen. Naast het journalistieke werk voor onze uitgaven. Naast mijn filmscripts, de adviezen, de workshops en de lessen. En ook naast de columns die ik toch ook met regelmaat moet opleveren.
Ah … misschien is dat ook wel een idee: gewoon een van mijn elders gepubliceerde columns ook hier opnemen. Dan is een hogere frequentie van verversing van mijn blog in elk geval gegarandeerd. Beter dan wanneer ik er mijn losse pols voor gebruik. Dus … de volgende blog volgt binnen luttele dagen vanaf nu. Overgenomen uit eigen, dan in print gepubliceerd, werk. Met dank aan de auteur …
Ga ik nu voetbal kijken. Ook heel belangrijk, toch?