Into the wild

Wie me persoonlijk kent zal weten, dat ik niet echt van de grote meeslepende festiviteiten ben. Ik hou meer van intiem, met een paar mensen en voor een paar uurtjes zonder al te veel georganiseerde poespas of verplichte leukdoenerij. Wat dat betreft zijn deze weken met alle goedbedoelde nieuwjaarsrecepties als apotheose geen al te aantrekkelijk vooruitzicht. Niettemin: ik koester dan maar de korte persoonlijke contacten waarvoor zich in de periferie van zulke grootschalige evenementen toch altijd wel een paar gelegenheden aandienen.

Ondertussen bracht ik de kerstdagen en jaarwisseling genoeglijk in kleine kring door. Met een bescheiden hapje, een lekker wijntje, een goed gesprek en een paar goede films. Het hoogtepunt dezer dagen was Into the wild. Overweldigend filmwerk, uitstekende acteerprestaties en een schitterend scenario, dat bovendien op onderscheidende wijze is geregisseerd door Sean Penn. Het script zit vol met fraaie overwegingen; er zitten juweeltjes tussen. Een die mij erg trof is de volgende: ‘Geluk is pas waarachtig, als je haar kunt delen.

Een mooiere openingstekst voor mijn blog in het nieuwe jaar kon ik me ineens niet voorstellen. Echt geluk. Geluk dat ik met heel mijn hart wil delen. Met mijn liefste, mijn zoon en zijn vriendin, onze huisdieren … en die handvol echte vrienden. Ik wens iedereen een mooi, respectvol en liefdevol jaar. En bovenal, een jaar om te delen.